Rehabilitacja dzieci

Zaburzona motoryka w znacznym stopniu komplikuje aktywność niemowląt. Konieczne jest wtedy prowadzenie odpowiedniej rehabilitacji. Vojta jest przeciwnikiem ćwiczenia stania, siadania, chwytu. Argumentuje to tym, że czynności te nie będą wykonywane prawidłowo, jeżeli zaburzony będzie genetyczny program rozwoju.

Rehabilitacja proponowana przez Vojtę ma na celu przeciwdziałanie przyczynom, a nie objawom. Proponowana terapia uaktywnia wrodzony program rozwoju. W ten sposób stopniowo utrwala się prawidłowy wzorzec ruchowy. Wzorzec ten jako wzorzec globalny obserwowany jest w obrazie ”całego ciała”. Innymi słowy każda zmiana pozycji pewnej części ciała powinna oddziaływać na zmianę położenia innej, często odległej. Ćwiczenia powinno dać się powtarzać dowolną ilość razy. Taki sposób prowadzenia terapii powoduje, że nieprawidłowo ukształtowane wzorce ruchowe nie utrwalają się.

Podejmowany program terapeutyczny wpływa na pojawianie się reakcji zapisanych w genetycznie uwarunkowanym programie rozwoju. Reakcje te stymulują ośrodkowy układ nerwowy. Uaktywniają się drogi i ośrodki nerwowe. Komórki nerwowe tworzą nowe wypustki, które łącza się z nieuszkodzonymi komórkami. W ten sposób powstaje nowa sieć dróg nerwowych.. Proces ten został nazwany „torowaniem”. W trakcie rehabilitacji drażnione są pewne punkty ciała. Odpowiedzią na to postępowanie jest regulacja napięcia mięśniowego.

Wskazania do rehabilitacji

Wskazaniami do stosowania metody Vojty są wszystkie zaburzenia poruszania się i postawy:

• zaburzenie ośrodkowej koordynacji nerwowej,
• asymetria w ułożeniu ciała,
• mózgowe porażenie dziecięce,
• przepuklina oponowo-rdzeniowa,
• okołoporodowe uszkodzenie splotu ramiennego oraz inne uszkodzenia nerwów obwodowych,
• kręcz szyi pochodzenia mięśniowego,
• artrogrypoza,
• nabyte uszkodzenia mózgu, rdzenia kręgowego,
• miopatie,
• stwardnienie rozsiane,
• opóźnienie rozwoju psychoruchowego,
• wady postawy(skolioza, hiperlordoza, hiperkifoza),
• zaburzenia chodu, zaburzenia koordynacji ruchowej,
• zespoły bólowe kręgosłupa,
• dysplazja stawu biodrowego,
• nieprawidłowa ruchomość stawu (czynnościowa),
• inne zaburzenia czynnościowe w narządzie ruchu.

Przeciwwskazaniami do prowadzenia terapii metodą Vojty są:

• wysoka temperatura,
• ostra infekcja,
• biegunka, wymioty,
• aktywny nowotwór,
• niewydolność krążeniowa, niewydolność oddechowa,
• okres 4-6 tygodni od ostatniego krwawienia w CUN,
• dzień szczepienia,
• ciąża,
• terapia hormonem ACTH,

Kształtowanie ciała, w tym też kręgosłupa, rozpoczyna się już w łonie matki. Unoszenie główki, przekręcanie, pełzanie, raczkowanie i pierwsze kroki dziecka utrwalają się w ciele jako nawyki, wpływając również na postawę ciała. Nawyki ruchowe wyuczone w dzieciństwie pozostają również w życiu dorosłym. Dbałość o właściwą postawę ciała rozpoczyna się już w wieku niemowlęcym i wczesnym dzieciństwie. Jest to najlepszy czas na likwidację ewentualnych asymetrii lub powstałych z różnych przyczyn napięć. Postępowanie takie umożliwi harmonijny, niczym nie ograniczony, rozwój ruchowy dziecka.

W terapii dzieci z wadami postawy wykorzystuję najlepsze metody fizjoterapii oraz osteopatię. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu i wiedzy, tworzę indywidualny program terapii dla każdego Pacjenta. Głównymi założeniami proponowanej przeze mnie terapii jest likwidacja powstałych napięć i zaburzeń równowagi mięśniowo-powięziowej oraz odbudowanie nowych nawyków ruchowych.

Rehabilitacja pacjentów z wadami postawy ciała obejmuje ściśle zindywidualizowane podejście do każdej osoby i obejmuje:

• przeprowadzenie wywiadu z rodzicem i dzieckiem w celu uzyskania informacji o rozwoju dziecka, jego nawykach, przebytych
• jednostkach chorobowych aby określić przyczynę wystąpienia wady postawy,
• analizę zdjęcia rtg kręgosłupa,
• ocenę funkcjonalną pacjenta,
• badanie postawy ciała w płaszczyźnie strzałkowej, czołowej i poprzecznej,
• analizę czynności ruchowych,
• edukację rodzica i dziecka odnośnie czynników środowiskowych, które mogą przyczyniać się do pogłębiania wady postawy oraz instruktarz jak modyfikować negatywne elementy dnia codziennego aby wady postawy nie pogłębiać (dobór krzesła do wysokości ciała dziecka, nauka poprawnej pozycji siedzącej, pomoc w doborze tornistra i poprawnym usytuowaniu go na plecach dziecka, dobór ćwiczeń ruchowych i form aktywności pomocnych w korygowaniu wady),
• zaplanowanie terapii obejmuje dopasowanie odpowiednich ćwiczeń rehabilatacyjnych do każdego pacjenta z osobna pod względem wielu indywidualnych czynników: płci, wieku, rodzaju i stopnia zaawansowania wady postawy, poziomu możliwości ruchowych pacjenta oraz wielu innych.