Metoda Ackermanna

Metoda Ackermanna sprawdza się w leczeniu dysfunkcji o charakterze funkcjonalnym, natomiast długotrwale utrzymujące się zmiany funkcjonalne mogą prowadzić do wystąpienia zmian strukturalnych (np. osteofity). Fundamentalne znaczenie dla utrzymania prawidłowej postawy ma miednica oraz stawy krzyzowo-biodrowe. To one jako pierwsze podczas terapii są badane.

Poza tym podczas badania terapeuta palpacyjnie sprawdza położenie wszystkich kręgów zaczynając od odcinka lędźwiowo-krzyżowego, a kończąc na odcinku szyjnym oraz stawach szczytowo-obrotowym i szczytowo-potylicznym. Każda dysfunkcja, która zostanie wykryta jest poddawana terapii. Charakterystycznym objawem przemawiającym za istnieniem dysfunkcji o charakterze funkcjonalnym jest różnica w długości kończyn dolnych.

Objawy spowodowane przemieszczeniem w obrębie kręgosłupa mogą w konsekwencji prowadzić do:

• rwy kulszowej
• bóli migrenowych
• szumów w uszach
• dolegliwości ze strony układu pokarmowego
• kołatania serca
• bólów pseudo-wieńcowych
• zatwardzeń
• zgagi
• trudności z przełykaniem
• stanów lękowych
• dyskopatii
• zawroty głowy
• impotencji